Droga.

To jeden  z tych dni, który zmienia
i ukierunkowuje na właściwy dla mnie szlak.

To jeden z tych niepowtarzalnych, cudownych dni, które przywracają wiarę w siebie, to co robię i dokąd chcę zmierzać.

To taki dzień, który dodał mi pewności oraz energii do działania.

Dzień, który mocno poruszył, uświadomił o tym, że jeśli chcesz żyć w pełni - to masz wejść w to bagno, pobrudzić się po uszy, potknąć, zranić, mocno krwawić, prawie utopić, a potem wyjść i cieszyć pełną gębą, że to przetrwałeś oraz, że w sumie mogłeś iść na około, ale nie odkryłbyś po drodze, po co tak naprawdę żyjesz.

Zainspirował.

Co do bagna - to podejrzewam, że na jednym się nie kończy. Nie znasz mapy swojego życia! Rysuj i planuj ile dusza zapragnie. Nie widzę cudów w przewidywalności.

Miałam ostatnio kilka słabszych dni - to znaczy, że nie działa mi się żadna krzywda, poza wątpliwościami, które chodziły mi po głowie. Chyba wielu ludzi tak ma - zastanawiasz się, czy to co robisz, jest sensowne, czy się opłaca, czy to aby na pewno dobra droga, czy jestem odpowiednio dobra i czy może nie rzucić tego w cholerę i iść do "normalnej" pracy. Właśnie takie pytania rozbijały się po mojej czaszce, ciele, umyśle
i wybijały z rytmu.

Po latach doświadczenia w samoudręczaniu się wiem, że tego typu wątpliwości albo same się rozchodzą, albo to znak by coś w sobie zmienić - wejść w bagno.

Co do dzisiejszego dnia - to rozwiał moje wątpliwości i pokazał co jest za tym bagnem, przez które mam przejść. Nie ma innej drogi - trzeba się namęczyć, urobić po pachy, dać z siebie wszystko - ostatnią kroplę krwi - jeśli chodzi o to, co jest źródłem Twojej satysfakcji z życia.

Ja kocham pisać, kocham świat, kocham ludzi.

Jakie jest rozwiązanie? Jeździć po świecie, poznawać ludzi i spisywać ich historie :)

Najlepsze w tym wszystkim jest to, że mogę połączyć te trzy rzeczy i być ucieleśnieniem radości, a mogę także robić te rzeczy oddzielnie i...

...również być ucieleśnieniem radości.

Przy tym wszechogarniającym tęczowym szczęściu - mam wybór.

Mogę zadowolić się spokojnym, stabilnym, zadowalającym wzrostem lub... wejść na drogę trudniejszą, bo... ...nie ma żadnej drogi poza tą, którą sama sobie wytyczę.

Idź tam, gdzie prowadzi serce - i pamiętaj, że prawdziwa radość jest nie w miejscu, lecz w drodze, dążeniu
i tym, czego doświadczysz w trakcie :)

No, przynajmniej dla mnie ;)

Ps. Bagno to metafora włożonego wysiłku, a nie paskudnej, błotnistej i śmierdzącej brei. To "bagno" może być pięknym miejscem, z cudownymi ludźmi jakich spotykasz. No.