Jeśli chcesz zmienić świat zacznij...
od siebie.
No właśnie, znamy ten cytat prawda? Zresztą o zmianach mówi się dużo
w ostatnich czasach. Mam wrażenie, że nastała moda na zmiany, a nawet fiksacja na jej punkcie.
w ostatnich czasach. Mam wrażenie, że nastała moda na zmiany, a nawet fiksacja na jej punkcie.
Zmieniaj świat na lepsze, zmieniaj wizerunek, zmieniaj siebie - dobrze, tylko co to znaczy?
Zauważyłam, że w wielu przypadkach, ta szeroko pojęta zmiana, sprowadza się niestety do chęci zmieniania wszystkich i wszystkiego, poza sobą.
Sama też przez to przechodziłam. Zmieniałam styl ubioru, uczesania, wystrój wnętrz - nagminnie kolor włosów, otoczenie, studia, mieszkanie, znajomych (całe szczęście mam stałą grupkę przyjaciół, których się trzymam ;) ). Oczywiście zabierałam się też za zbawianie świata
i zmienianie ludzi (zdecydowanie najwyższy poziom trudności - level hardcore). Na szczęście mi przeszło, przynajmniej jeśli chodzi o ludzi, bo świat jest otwarty i czeka na zmiany ;)
i zmienianie ludzi (zdecydowanie najwyższy poziom trudności - level hardcore). Na szczęście mi przeszło, przynajmniej jeśli chodzi o ludzi, bo świat jest otwarty i czeka na zmiany ;)
Zmianę rozumiem tutaj jako ciągłe uczenie się siebie, świata oraz ludzi oraz wykorzystywanie tej wiedzy
w praktyce tak by żyło się lepiej mi, ludziom i światu :) <baaardzo ogólna definicja>
w praktyce tak by żyło się lepiej mi, ludziom i światu :) <baaardzo ogólna definicja>
Nie twierdzę, że nie zależy mi na tym, by ludzie się zmieniali - po prostu moja chęć nie ma tutaj nic do rzeczy. Mogę stawać na głowie, tańczyć na rurze, śpiewać po chińsku - i co z tego, jeśli ktoś NIE CHCE zmiany?
W takim razie czy nie warto się starać? Odpowiedz sobie sam drogi czytelniku - to już od Ciebie zależy ;)
To, co możesz zrobić to tym staniem na głowie, tańcem na rurze i śpiewem po chińsku stać się dla kogoś źródłem inspiracji - a to już może przyczynić się do zmiany osobistej :)
Ze zmienianiem innych sprawa jest o tyle skomplikowana, że zawsze będzie angażować Ciebie. Droga, którą wybieram - to droga inspiracji i zaczynania zmian od siebie.
Jeśli uznasz z całą pokorą jaką posiadasz, że jesteś gotów do podjęcia wyzwania i zmieniania innych, to godzisz się na wzięcie odpowiedzialności za zmianę, gdzie zmianę należy odróżnić od urabiania kogoś na swój model i zmuszanie do dopasowania do określonych norm i oczekiwań.
Znam takich ludzi.
Dzięki nim uświadomiłam sobie, że jakiekolwiek oczekiwania związane z drugą osobą, to tylko pobożne życzenia, że ktoś wpisze się w mój szablon, bez konieczności wkładania wysiłku w dopasowanie się
i wspólne wypracowanie dialogu, opartego na głębokim zrozumieniu i akceptacji.
i wspólne wypracowanie dialogu, opartego na głębokim zrozumieniu i akceptacji.
Wysiłek to słowo klucz.
Budowanie dialogu.
Zrozumienie.
Akceptacja.
Dopiero tutaj możemy mówić o zmianie.
Dlatego...
Nie zmienisz kogoś, możesz zmienić siebie - a rozumiem przez to wyciągnięcie nauki z danej sytuacji, zdobycie nowej wiedzy i inspirację do działania.
Zmiana nastąpi tylko, z głębokiej potrzeby i chęci. Dopiero po tym, gdy ktoś uświadomi sobie i zaakceptuje daną rzecz, dopiero później może wystąpić chęć zmiany.
Post powstał zainspirowany rozmową o zmianie i zmienianiu innych.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz